سلام آقا جان!

امیدوارم حالتان خوب باشد. آنقدرخوب که دشمنانتان از حسودی بمیرند و از ترس خواب بر چشمانشان حرام باشد. اگر از احوالات این سرباز کوچکتان خواستار باشید، خوبم.


دوستانم خیلی شلوغش میکنند. یعنی در برابر جانبازی هایی که مدافعان این آب و خاک کرده اند، شاهرگ و هنجره و روده و معده من عددی نیست که بخواهد ناز کند... هر چند که دکتر ها بگویند جراحی لازم دارد و خطرناک است و ممکن است چیزی از من نماند...

من نگران مسائل خطرناک تر هستم... من میترسم از ایمان چیزی نماند. آخر شنیده ام که پیامبر(ص) فرمودند: اگر امر به معروف و نهی از منکر ترک شود، خداوند دعاهارا نمی شنود و بلا نازل میکند. من خواستم جلوی بلا را بگیرم.

اما اینجا بعضی ها میگویند کار بدی کرده ام. بعضی ها برای اینکه زورشان می آمد برای خرج بیمارستان کمک کنند میگفتند به تو چه ربطی داشت؟!! مملکت قانون و نیروی انتظامی دارد!

ولی آنشب اگر من جلو نمیرفتم، ناموس شیعه به تاراج میرفت و نیروی انتظامی خیلی دیر میرسید. شاید هم اصلا نمی رسید...

یک آقای ریشوی تسبیح بدست وقتی فهمید من چکار کرده ام گفت : پسرم تو چرا دخالت کردی؟ قطعا رهبر مملکت هم راضی نبود خودت را به خطر بنندازی!

من از دوستانم خواهش کردم که از او برای خرج بیمارستان کمک نگیرند، ولی این سوال در ذهنم بوجود آمد که آقاجان واقعا شما راضی نیستید؟؟ آخر خودتان فرمودید امر به معروف و نهی از منکر مثل نماز شب واجب است.

آقاجان!

بخدا دردهایی که میکشم به اندازه ی این درد که نکند کاری بر خلاف رضایت شما انجام داده باشم مرا اذیت نمیکند. مگر خودتان بارها علت قیام امام حسین(ع) را امر به معروف و نهی از منکر تشریح نفرمودید؟

مگر خودتان بارها نفرمودید که بهترین راه اصلاح جامعه تذکر لسانی است؟

یعنی تمام کسانی که مرا توبیخ کردند و ادعای انقلابی‌گری دارند حرف شما را نمی فهمند؟؟؟ یعنی شما اینقدر بین ما غریب هستید؟؟؟

رهبرم!

جان من و هزاران چون من فدای غربتت. بخدا که دردهای خودم در برابر درد های شما فراموشم میشود که چگونه مرگ غیرت و جوانمردی را به سوگ مینشینید.

آقا جان!

من و هزاران من در برابر درد های شما ساکت نمیشینیم و اگر بارها شاهرگمان را بزنند و هیچ ارگانی خرج مداوایمان را ندهد بازهم نمیگذاریم رگ غیرت و ایمان در کوچه های شهرمان بخشکد.

بشکست اگر دل من بفدای چشم مستت

سر خمَ می سلامت شکند اگر سبویی


یکشنبه 3 خرداد 1394

مهمان ناخوانده و مهمانی متفاوت

   نوشته شده توسط: امین    

مهمان ناخوانده و مهمانی متفاوت

رسول اکرم(صلی ا... علیه و آله وسلم):

 یَا عَلِیُّ ثَلَاثَةٌ یُقَسِّینَ الْقَلْبَ اسْتِمَاعُ اللَّهْوِ وَ طَلَبُ الصَّیْدِ وَ إِتْیَانُ بَابِ السُّلْطَانِ ( وسایل الشیعه، ج17، ص 314ای علی(ع) سه چیز قلب انسان را پر قساوت می‌كند: شنیدن و گوش دادن به‌صداها و گفتارهاى لهو، دنبال صید رفتن براى خوشگذرانی، به دربار شاهان رفت و آمد كردن.

مشهد مقدس،پایتخت فرهنگی ایران اسلامی.شهری با فرهنگی به رنگ مذهب،شهری با فرهنگی متفاوت با دیگر شهر ها،شهری با فرهنگی امام رضایی.

این ها همه تعریفاتی بود که می شد حدود یک ماه پیش از شهر مشهد مقدس گفت و به آن بالید.ولی...

ولی در یک ماه اخیر شاهد صحنه هایی بودیم که اصلا با فرهنگ مذهبی و دینی مردم این مرز و بوم سنخیتی ندارد.نه تنها سنخیتی ندارد بلکه تمام قد با آن در تعارض استرقص و پایکوبی در ملع عام.متاسفانه در یک ماه اخیر در مراکزی که در قوانین و شرح وظایف آن ها پیشرفت علمی و فرهنگی جامعه به وضوح دیده می شود شاهد مراسماتی با چاشنی رقص و پایکوبی هستیم،آن هم در ملع عام و هرکدام به بهانه های متفاوت.یکی از این مراکز دانشگاه فردوسی مشهد  است که در هفته های گذشته میزبان جشنواره غذای ملل بود.در طول این مراسم با برگزاری برنامه جشن و پایکوبی عده ای دانشجویان عراقی در جلوی دید دانشجویان حاضر اعم از دختر و پسر شروع به رقصیدن محلی کردند که متاسفانه با پاسخ قاطعی از سوی مسوولان مربوطه مواجه نشد.بعد از این اتفاق در دانشگاه فردوسی و بازتاب عدم واکنش قاطع مسوولان مربوطه این اتفاق در دانشگاه های دیگر نیز رخ داد.در دانشگاه قوچان و به بهانه ی جشن خوابگاه ها.در ای مراسم نیز دانشجویان دختر در جلوی دید دانشجویان حاضر اعم از پسر و دختر شروع به رقصیدن کردند.متاسفانه این اتفاق در دانشگاه مازندران و گلستان هم با شکلی یکسان ولی بهانه ای متفاوت اتفاق اتفاق افتاد.ال این سوال پیش می آید که چگونه اجازه داده می شود در یک چنین محیطی،اینگونه هنجارشکنی ها اتفاق بیفتد و برخورد قاطعی صورت نپذیرد؟سوال مهمتر و جدی تر این است که چرا این هنچارشکنی ها باید از پایتخت معنوی ایران اسلامی و آن هم از دانشگاه فردوسی مشهد،دانشگاهی که مدعی علم و فرهنگ است اتفاق بیفتد.در این زمان است که این فکر به ذهن خطور می کند که شاید مسوولین مربوطه در داتشگاه و حتی در کشور که در مسایلی به مراتب کم حاشیه تر از این برگزار شد همگی پا به عرصه ی عمل نهادند،برداشت متفاوتی از آزادی دینی دارند وآزادی همانند غرب و اروپا معنی می کنند!شدت هنجار شکنی در این مراسمات گفته شده تا حدی بود که دلسوزان فرهنگ اصیل ایرانی اسلامی در مجلس شو رای اسلامی با وجود سکوت معنادار مسوولین فرهنگی مربوطه طرحی را در جلس به تصویب رساندند که بر اساس آن از این به بعد برگزاری کنسرت در سطح کشور علاوه بر لزوم تهیه مجوز از وزارت ارشاد باید از استانداری آن استان هم مجوز برگزاری مراسم گرفته شود وخوشبختانه در این قانون هیچ نهاد و اورگانی اعم از دانشگاه و موسسات علمی و ...استثنا نشده اند. باشد که این گونه مصوبات تلنگر و هشداری باشد به وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی و وزیر محترم آن و همچنین مسوولین مربوطه در سطح دانشگاه های کشور که دیگر اجازه ندهند چنین هنجار شکنی های در ایران اسلامیان اتفاق بیفتد.

این مقاله را با حدیثی از رسول اکرم(صلی ا... علیه و آله و سلم)   به اتمام می رسانم که فرمود:

عَنْ أَبِی عَبْدِ اللَّهِ (ع) قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ(ص)‏ أَنْهَاكُمْ عَنِ الزَّفْنِ وَ الْمِزْمَارِ وَ عَنِ الْكُوبَاتِ وَ الْكَبَرَاتِ (عاملی، شیخ حر، وسایل الشیعه، موسسه آل البیت(ع)، قم، 1409ق، ج17، ص313)؛ از امام صادق (ع) نقل شده كه پیامبر (ص) فرمود: نهی می كنم شما را از رقص و مزمار و نرد و طبل زدن.

امین جوادی.برق92


ادامه مطلب

دوشنبه 28 اردیبهشت 1394

غ...ی...ر...ت

   نوشته شده توسط: امین    

13931113_0128847


ادامه مطلب

دوشنبه 28 اردیبهشت 1394

بیش ار حق

   نوشته شده توسط: امین    

هیچ شیوه‌ی نظارتی غیر متعارف که جمهوری اسلامی را به یک کشور اختصاصی از لحاظ نظارت تبدیل میکند، به‌هیچ‌وجه مورد قبول نیست. همین نظارتهای متعارفی که در همه‌ی دنیا معمول است، اینجا هم همان نظارتها باشد، و نه بیشتر. (مقام معظم رهبری ۱۳۹۴/۱/۲۰)

teror


ادامه مطلب

دوشنبه 28 اردیبهشت 1394

همانند پتکی بر شیشه

   نوشته شده توسط: امین    

رهبرمعظم انقلاب : ما دولت ایالات متّحده‌ی آمریکا را دولتی غیرقابل اعتماد میدانیم؛ دولتی خودبرتربین، دولتی غیرمنطقی و عهدشکن، دولتی سخت در پنجه‌ی تصرّف و اقتدار شبکه‌ی صهیونیسم بین‌المللی – که به‌خاطر رعایت خواسته‌ها و منافع نامشروع شبکه‌ی صهیونیستی بین‌المللی مجبورند با رژیم غاصب و جعلی اشغال‌کننده‌ی فلسطین مماشات کنند. ۹۲/۰۷/۱۳

dolat ahdshekan


ادامه مطلب

دوشنبه 28 اردیبهشت 1394

بدون نقطه

   نوشته شده توسط: امین    

من با مذاکره مخالف نیستم ؛ مذاکره کنند؛ تا هر وقت می خواهند مذاکره کنند! من معتقدم باید دل را به نقطه های امید بخش حقیقی سپرد، نه به نقطه های خیالی ، آنچه لازم است این است.(مقام معظم رهبری ۱۳۹۳/۱۱/۹)

nighte khiali


ادامه مطلب

دوشنبه 28 اردیبهشت 1394

معرفی کتاب

   نوشته شده توسط: امین    

کتاب «گزارش ناخوانده از سرانجام یک مسیر» با هدف بررسی جامع تحریم‌های کشور در حوزه‌های مختلف اقتصادی و روشن نمودن سرانجام مسیر مذاکره برای رفع آنها منتشر شد.

این کتاب که به همت پژوهشگران اندیشکده‌ی صدق در قالب ۵۹۵ صفحه تهیه و تنظیم شده را نشر شهید کاظمی با تیراژ ۳۰۰۰ نسخه روانه‌ی بازار نشر کرده است.

این کتاب کدام خلأ را پر کرده است؟

موضوع تحریم‌ها و راه صحیح مواجهه با آنها را شاید بتوان مهم‌ترین مسئله‌ی مطرح در فضای عمومی این سال‌های کشور دانست. ایران اسلامی هم‌اکنون در حال گذراندن تجربه‌ای تاریخی پیرامون میزان کارایی و موفقیت عملی مسیر رفع تحریم از طریق مذاکره است.

این کتاب قصد دارد با فراهم کردن شناخت نسبت به واقعیات موجود و جزئیات تعیین‌کننده‌ در حوزه‌ی تحریم‌ها، و آشنا کردن خوانندگان با طراحی‌های پیچیده‌ی حقوقی، سیاسی، اقتصادی تحریم‌کنندگان در میز مذاکره و در میدان عمل، و نیز واکاوی دقیق تجربه‌ی توافق ژنو در رفع تحریم‌ها، سرنوشت مسیر رفع تحریم با مذاکره را به طرز ملموس و دقیقی روشن نماید.

انتشار این کتاب در شرایطی است که با وجود سابقه‌ی سی و چند ساله‌ی تحریم‌های کشورمان، تا کنون پژوهشی جامع پیرامون ساختار و تأثیرات عملی تحریم‌ها در حوزه‌های مختلف اقتصادی منتشر نشده بود. همچنین با وجود گذشت حدود یک سال و نیم از انعقاد توافق ژنو، هیچ گزارش مستندی از میزان تحقق تعهدات طرف مقابل و تأثیر این توافق در کاهش تحریم‌ها –یعنی در موضوعی که هدف اصلی ایران از ورود به مذاکرات است- وجود نداشت.

این کتاب به چه مباحثی می‌پردازد؟

بخش اول این کتاب که شامل ۹ فصل است، به ساختار تحریم‌های اقتصادی کشورمان در حوزه‌های اصلی، یعنی حوزه‌های مالی-بانکی، نفتی، کالاهای اساسی، پتروشیمی، خودروسازی، هواپیمایی، کشتیرانی، و فلزات گران‌بها پرداخته، و در هر حوزه، علاوه بر احصاء و دسته‌بندی قوانین تحریمیِ مختلفِ اعمال‌شده، سابقه، اهمیت، و تأثیرات عملی آنها را مورد بررسی قرار داده، و برخی راهکارهای فعالین اقتصادی و مسئولین حوزه‌ی مربوطه برای بی‌اثر نمودن آن تحریم‌ها را ذکر نموده است.

همچنین در هر یک از حوزه‌های تحریمی مذکور، تعهدی که در توافق ژنو از طرف گروه ۱+۵ به کشورمان داده شده بود و میزان فایده‌ی واقعی آن، با بررسی مسائل زیر، مورد واکاوی موشکافانه قرار گرفته است:

  • معنا، محدوده و اهمیت دقیق تعهد ذکر شده در متن توافق و نسبت آن با تحریم‌های اصلی آن حوزه
  • توافقات صورت گرفته پیرامون جزئیات و نحوه‌ی اجرای آن تعهد (با استفاده از اسناد مختلف مربوط به توافق ژنو و مذاکرات اجرایی پس از آن)
  • وقایع و اقداماتِ عملیِ صورت گرفته بعد از اجرای توافق، و میزان عملی شدن تعهدات ۱+۵
  • میزان تغییر واقعی در وضعیت تحریم‌های آن حوزه، نسبت به قبل از توافق ژنو
  • اظهارات دست‌اندرکاران آن حوزه‌ی اقتصادی پیرامون میزان فایده‌ی عملی امتیاز دریافت شده از ۱+۵
  • موانع موجود بر سر راه مفید واقع شدن امتیاز دریافتی کشور از ۱+۵ در آن حوزه، و طراحی‌های قانونی و اجرایی گسترده‌ی طرف مقابل در این زمینه

در بخش دوم کتاب، نقشه‌ی تحریم‌های صورت گرفته علیه کشورمان از ابتدای انقلاب تا کنون تبیین گردیده است. این بخش ابتدا در سه فصل، به قوانین تحریمی وضع شده علیه کشورمان توسط آمریکا، اتحادیه اروپا و شورای امنیت می‌پردازد. اهداف، مفاد، سیر تاریخی، ویژگی‌ها، علل وضع، میزان اهمیت، و شرایط لغو این تحریم‌ها، و ارتباط این سه مجموعه تحریم با یکدیگر، در این سه فصل مرور شده‌اند.

فصل چهارم از بخش دوم کتاب، این موضوع را مورد واکاوی قرار می‌دهد که کدام یک از تحریم‌های مذکور، «مرتبط با هسته‌ای» هستند و در صورت انجام توافق نهایی احتمال برداشته شدن آن‌ها وجود دارد.

در واقع بخش دوم کتاب، تمرکزی حقوقی بر قوانین تحریم صورت گرفته است، تا مکمل بخش اول کتاب باشد که تمرکزی اقتصادی بر وضعیت تحریم‌ها در صحنه‌ی عمل دارد.

بخش آخر کتاب نیز حاوی پنج ضمیمه است. این ضمائم عبارت‌اند از: «جدول اسناد رسمی منتشر شده توافق ژنو»، «ترجمه‌ی رسمی وزارت خارجه از برنامه مشترک اقدام، به همراه اشکالات آن»، «فهرست تعهدات ایران در توافق ژنو و وضعیت اجرای آنها»، «جدول تطبیقی مرکز تحقیقات کنگره آمریکا از تحریم‌های ایران»، «تبلیغات گسترده روزنامه‌های کشور پیرامون رفع تحریم‌ها با توافق ژنو».

این کتاب چگونه تهیه شده است؟

این کتاب با پژوهشِ گروهی گسترده در حوزه‌ی تحریم‌ها و واقعیات سیاسی و اقتصادی پیرامون آن‌ها تهیه و تنظیم شده، و در این پژوهش‌ها، به تناسب نیازهای موجود در بخش‌های مختلف، از منابع گوناگونی استفاده گردیده است؛ به طوری که در هر یک از ۱۳ فصل اصلی کتاب، به طور میانگین بیش از ۱۳۰ سند مورد استفاده و استناد قرار گرفته‌ است.

در تهیه‌ی این کتاب، تلاش زیادی شده که مطالب تا جای ممکن موجز و فشرده نوشته شوند، و با وجود تعداد بالای اسناد و منابع استفاده شده در هر فصل، با انتخاب بخش‌های کوچک و مهم آنها، مطالب به صورت «خلاصه گزارش»‌ تهیه گردند، و تا جای ممکن حجم هر گزارش کاهش یابد.

منابعی که در پژوهش‌های این کتاب مورد استفاده قرار گرفته‌اند، در یک دسته‌بندی کلی عبارت‌اند از: پژوهش‌های منتشر شده پیرامون تحریم‌های ایران توسط اندیشکده‌های معتبر جهانی، اسناد رسمی منتشر شده در ارتباط با تحریم‌ها و توافقات پیرامون آنها، اظهارات و مواضع رسمی مسئولین داخلی و خارجی، آمارها و اطلاعات رسمی منتشر شده توسط سازمان‌ها و نهادهای داخلی و خارجی، گزارش‌های تحلیلی پایگاه‌های تخصصی داخلی و خارجی حوزه‌های مختلف اقتصادی، گزارش‌های مالی بنگاه‌های بزرگ اقتصادی جهان، اخبار انعکاس‌نیافته در کشور و گزارش‌های تحلیلی رسانه‌های معتبر خارجی، مطالب منتشر شده توسط وکلا و موسسات حقوقی فعال در حوزه‌ی تحریم‌ها، و اطلاعات به دست آمده از فعالین اقتصادی در حوزه‌های مختلف و دست‌اندرکاران درگیر با تحریم‌ها در صحنه‌ی عمل.

متن کامل تمامی اسناد و منابع استفاده شده در فصل‌های مختلف کتاب (که مجموعاً بالغ بر ۱۳۵۰ سند و منبع مختلف می‌شوند) در وب‌سایت این کتاب به نشانی www.gozaresh-nakhande.ir قرار خواهد گرفت.

چرا باید این کتاب را خواند؟

این کتاب هرچند به بررسی وضعیت فعلی تحریم‌ها و کارنامه‌ی توافق ژنو در رفع تحریم‌ها پرداخته است، اما ادعای روشن کردن سرنوشت این مسیر در آینده را دارد؛ این ادعا از آن روست که از نظر مولفین کتاب، تداوم این مسیر در حال و آینده، با همان جزئیات تعیین‌کننده و قواعد و روال‌های قبل صورت می‌پذیرد، و در واقع توافق ژنو را می‌توان «مدل واقعی» توافقات احتمالی آینده (با همان ادعاها، با همان مشکلات اجرایی، و با همان سرنوشت) دانست.

خواننده با مطالعه‌ی این کتاب و همراه شدن با داستان پرماجرای تحریم‌ها، به صورت تدریجی، نسبت به واقعیات موجود پیرامون تحریم‌ها و تحریم‌کنندگان، مذاکرات و توافقات، و مشکلات و راه حل‌ها، درکی عمیق پیدا می‌کند.

شناخت دقیق طراحی‌های پیچیده‌ای که متن امتیازات را به گونه‌ای تنظیم می‌کنند که نتوانند فایده‌ی عملی داشته باشند، جزئیات و قیودی که در مذاکرات اجرایی اضافه می‌شوند و همان امتیازات اندک اخذ شده را نیز خنثی می‌کنند، نظام چندلایه و زنجیره‌ای تحریم‌ها که رفع برخی تحریم‌ها بدون رفع برخی تحریم‌های دیگر را بی‌فایده می‌کند، فشارهای سیاسی که به مسائل حقوقی سایه می‌افکنند و توافقات را در عمل بی‌اثر می‌کنند، و دیگر روال‌هایی که در آینده نیز تکرارشدنی‌اند، نگاه خواننده نسبت به مذاکرات برای رفع تحریم را وسعت بخشیده، و فضای آینده را برای او روشن‌تر می‌سازد.

این کتاب را چگونه تهیه کنیم؟

علاقمندان می‌توانند این کتاب را از غرفه انتشارات شهید کاظمی در نمایشگاه بین‌المللی کتاب تهیه کنند یا با شماره تلفن ۰۲۱۶۶۴۰۳۴۷۹ در تهران و شماره تلفن ۰۲۵۳۷۸۴۰۸۴۴ در قم تماس بگیرند. همچنین علاقمندان به توزیع و ترویج محتوای این کتاب در قالب‌های مختلف می‌توانند با شماره تلفن ۰۹۱۲۷۱۷۵۰۵۴ تماس حاصل نمایند.


ادامه مطلب

دوشنبه 28 اردیبهشت 1394

مهمتر از فکت شیت...

   نوشته شده توسط: امین    

15/5/5 - 16:32
شماره مطلب : 2594
ارزیابی راهبردی

مهم تر از فکت شیت

وقتی پارامترهای یک توافق خوب از جانب دولت منتشر شود، آن وقت می توان یک درک شفاف از ذهنیت تیم ایرانی هم به دست آورد و فهمید که این دوستان اساسا برای تحقق کدام هدف مذاکره می کنند.

مهدی محمدی، وطن امروز- دولت آقای روحانی در زمینه انتشار یک فکت شیت از مذاکرات لوزان، کارنامه خوبی از خود به جای نگذاشت. درباره فکت شیت، مسئله در واقع این نبود که جزئیات ریز مذاکرات به افکار عمومی بیان شود؛ اگرچه ما هنوز درنیافته ایم آشکار کردن جزئیاتی که طرف مقابل از آن به طور کامل مطلع است، چگونه می تواند به مذاکرات لطمه بزند. با این حال، مطالبه جزئیات مسئله اصلی نبود. مسئله اصلی این بود که تیم ایرانی رسما و تفصیلا فکت شیت امریکا را رد کند و بند به بند تضمین بدهد توافق نهایی که مثلا در 9 تیر حاصل خواهد شد، هیچ شباهتی به فکت شیت منتشر شده از سوی امریکایی ها نخواهد داشت؛ و این کاری است که دوستان مذاکره کننده هرگز انجام ندادند.

موضوع اصلی این است که خصوصا درباره 3 مسئله تحریم، تحقیق و توسعه و بازرسی ها؛ تیم ایرانی هرگز فکت شیت امریکا را رسما و تفصیلا رد نکرده است.

من در این نوشته قصد ورود به جزئیات را ندارم، اما وقتی اولا دقیق که می شویم تفاوت چندانی میان آنچه تا امروز تیم ایرانی گفته با آنچه امریکایی ها ادعا کرده اند نیست، ثانیا طرف های غیر امریکایی متن فکت شیت امریکا را تایید کرده اند، ثالثا متن فکت شیت امریکا تقریبا در همه موارد با متن مکتوب بیانیه لوزان منطبق است و رابعا تیم ایرانی هم حاضر به تکذیب رسمی فکت شیت امریکا نبوده است؛ دولت باید به منتقدان خود حق بدهد که از آنچه تحت عنوان چارچوب توافق نهایی، میان ایران و 1+5 تفاهم شده، لااقل اندکی نگران باشند.

اکنون این نگرانی بسیار جدی است که علت اصلی گریز تیم ایرانی از انتشار یک فکت شیت رسمی این است که اساسا قادر به تکذیب جزء به جزء فکت شیت امریکا نیست در حالی که اگر اصرار بر انتشار یک متن موازی داشته باشد چاره ای جز این کار نخواهد داشت. فکت شیت طرف ایرانی زمانی جدی گرفته خواهد شد که مسئله به مسئله بگوید چرا آنچه امریکایی ها گفته اند خلاف واقع است و مهم تر از آن، معلوم کند واقعیت آنچه در لوزان تفاهم شده چیست که امریکایی ها آن را کتمان می کنند.

یک معنای دیگر گریز از انتشار فکت شیت می تواند این باشد که دوستان مذاکره کننده خود پذیرفته اند لااقل در برخی موضوعات، آنچه تفاهم کرده اند با خطوط قرمزی که خود برای خویش مقرر کرده بودند فاصله ای قابل توجه دارد و بنابراین با عدم انتشار فکت شیت، در واقع می خواهند این پیام را ارسال کنند که تا حدی به اشتباه خود پی برده و بی آنکه نیاز به از پرده برون افتادن رازها باشد، فرصتی می خواهد تا این ضعف ها را جبران کنند.  

اما آنچه در اینجا می خواهم بر آن تاکید کنم در واقع علل عدم انتشار فکت شیت ایرانی و تحلیل چرایی آن نیست. نکته مهم تری وجود دارد که در این میانه مغفول مانده است. فرض کنیم ما اساسا بپذیریم که تیم مذاکره کنده ایرانی دلایلی موجه برای عدم انتشار یک فکت شیت رسمی از مذاکرات لوزان دارد و حقیقتا انتشار یک فکت شیت به روشی که ما از آن بی خبریم به مذاکرات صدمه می زده است. آیا بحث را همین جا باید تمام کرد؟ نه؛ بحث بسیار مهم ترین هنوز باقی است. تیم مذاکره کننده فراتر از انتشار فکت شیت که ماموریت آن بیان جزئیات مذاکرات یا تفسیر تیم ایرانی از توافقات انجام شده است، وظیفه دیگری هم دارد که تاکنون با فراست از زیر بار آن شانه خالی کرده و آن هم این است که صرف نظر از اینکه اکنون در مذاکرات چه می گذرد، این مسئله را روشن کند که پارامترهای یک توافق خوب دقیقا از نظر تیم مذاکره کننده هسته ای چیست؟

با وجود اینکه ممکن است در نگاه اول این موضوع ساده یا حتی پیش پا افتاده جلوه کند، در واقع از اهمیتی بنیادین و جایگزین ناپذیر برخوردار است و من معتقدم دقیقا به همین دلیل هم هست که تیم ایرانی هرگز حتی به انجام این کار نزدیک هم نشده است.

حتی اگر فکت شیت امریکا را یکسره غیر واقعی بدانیم، حداقل حسن این متن این است که یک تصویر تفصیلی و دقیق از آرزوهای امریکا پارامترهای یک توافق خوب از دید امریکا- که قاعدتا در پی محقق کردن آن در مذاکرات است به ما می دهد. ما اکنون به دقت می دانیم پارامترهای یک توافق خوب از دید امریکایی ها چیست اما نمی دانیم، از دید تیم ایرانی این پارامترها دقیقا چگونه تعریف می شود.

مهم است توجه شود که اظهارات شفاهی در این زمینه به هیچ وجه کفایت نمی کند. آنچه تیم مذاکره کننده هسته ای –اگر خواهان ایجاد یک فضای سالم انتقادی است- موظف به انجام آن است این است که یک بار برای همیشه بگوید در 6 موضوع کلیدی تحریم، تحقیق وتوسعه، غنی سازی، اراک، بازرسی ها و فردو، چه چیز را یک توافق خوب می داند و چه چیز را یک توافق بد. آن وقت، معیاری فراهم خواهد شد که بتوان بر اساس آن درباره متن نهایی توافق قضاوت کرد. در صورت در دست نبودن چنین معیاری، واقعیت این است که دولت می تواند هر توافقی بکند و نام آن را توافق خوب بگذارد، همچون آن تیراندازی که تیر را پرتاب می کرد، آنگاه دور هر نقطه ای که تیر بدانجا اصابت می کرد، دایره ای می کشید و مدعی می شد که تیر دقیقا به هدف خورده است!

مهم تر از این، وقتی پارامترهای یک توافق خوب از جانب دولت منتشر شود، آن وقت می توان یک درک شفاف از ذهنیت تیم ایرانی هم به دست آورد و فهمید که این دوستان اساسا برای تحقق کدام هدف مذاکره می کنند و آن کف با ارزشی که هر گز نباید از آن کوتاه آمد، از دید آقای ظریف و همکارانش، چیست؟ و آیا اساسا چنین چیزی وجود دارد؟


ادامه مطلب

دوشنبه 28 اردیبهشت 1394

6سال حداقل

   نوشته شده توسط: امین    

15/5/9 - 20:45
شماره مطلب : 2595
گزارش ویژه

موسویان: تعهدات هسته ای ایران زودتر از حداقل 6 سال بازگشت پذیر نیست

یک دیپلمات بسیار نزدیک به تیم مذاکره کننده هسته ای ایران پذیرفت زمان بازگشت پذیری تعهداتی که ایران در تفاهم لوزان پذیرفته بیش از 6 سال است.

علی شاهدیان، ایران هسته ای- یک دیپلمات بسیار نزدیک به تیم مذاکره کننده هسته ای ایران پذیرفت زمان بازگشت پذیری تعهداتی که ایران در تفاهم لوزان پذیرفته بیش از 6 سال است.

از زمانی که ایران تفاهم لوزان را در روز 13 فروردین 1394 پذیرفت این بحث به طور جدی در محافل کارشناسی مطرح بوده است که در صورت عدم پای بندی 1+5 به تعهداتش و منتفی شدن توافق، ایران به چه مقدار زمان برای بازگشت به وضعیت ما قبل توافق نیاز خواهد داشت؟

تیم مذاکره کننده هسته ای در ایران همواره اصرار داشته که این زمان بسیار کوتاه است ولی اکنون حسین موسویان پذیرفته است که این زمان حداقل 6 سال خواهد بود.

موسویان روز 17 اردیبهشت در سخنانی طی یک نشست در حاشیه اجلاس بازنگری NPT در نیویورک گفته است: «عقبگردهایی که ایران در توافق احتمالی اخیر پذیرای آن شده، کاری است که حداکثر تا سه ماه قابل اجراست ولی ‌در صورتی ‌که طرف مقابل به تعهدات خود عمل نکند، بازگشت ایران به سطح کنونی حداقل به پنج تا شش سال زمان نیاز خواهد داشت».

این نخستین بار است که یک مقام نزدیک به دولت روحانی تایید می کند که ایران در صورت عدم پای 1+5 به تعهداتش، زمانی بسیار طولانی برای بازگشت به وضعیت ماقبل توافق نیاز خواهد داشت و چیزی به نام بازگشت پذیری فوری کاملا متتفی است.

این در حالی است که تعلیق تحریم ها به سرعت بازگشت پذیر است.

پرسش اصلی منتقدان این است که اگر امریکا به هر دلیل از عمل به تعهدات خود شانه خالی کرد، آیا ایران می تواند به سرعت وضعیت ماقبل توافق را در برنامه هسته ای خود احیا کند؟

منتقدان می گویند اگر چنین چیزی ممکن نباشد توافق بد و نامتوازن خواهد بود.


ادامه مطلب

دوشنبه 28 اردیبهشت 1394

آمریکا خفه شد

   نوشته شده توسط: امین    

اکنون که صدای آمریکا به شماره افتاده است، این امید وجود دارد که مقام های آمریکا در صدای خود در مقابله با ملت ایران تجدید نظر نموده و بیش از اندازه صدای خود را برای مردم ایران بالا نبرند.
به گزارش پایگاه 598 به نقل از بصیرت، رادیو صدای آمریکا(voapnn) یک سال پس از انقلاب اسلامی در میان فارسی زبانان پا به عرصه وجود گذاشت. این رادیوی فارسی زبان از ابتدای شروع و پایه گذاری در جهت براندازی انقلاب اسلامی فعالیت های ضد انقلابی خود را شروع کرد، مسئولین آمریکایی که در صدد بودند با این رادیو همانگونه که شوروی را از پای در آورده بودند انقلاب را به زانو در آورند هزینه های هنگفتی را برای آن تدارک دیدند، اما امروز انقلاب ما آنها را وادار کرده که این بلندگوی پر سرو صدا را خاموش کنند.



 29 اردیبهشت (19 ماه مه 2015) صدای رادیو آمریکا به محاق کامل فرو می رود و به این ترتیب رادیو صدای آمریکا که امروز آخرین دندانهایش از پیکره فرتوتش جدا شد جزء اولین رسانه هایی بود که از جنگ جهانی دوم فعالیتهای خود را برای بیش از 46 زبان در سراسر جهان پخش می کرد و به عنوان بخش مکمل  اداره اطلاعات جنگ، وزارت امور خارجه آمریکا، زیر مجموعه آژانس اطلاعات ایالات متحده قرار گرفته بود. مهمترین موضوعی که رادیو صدای آمریکا در سالهای اخیر با آن مواجه بود عدم تاثیرگذاری بر مخاطبان ایرانی بوده است. این رادیو اگر چه توانسته بود در سراسر جهان بسیاری از حکومت ها را با تحلیل ها و تفسیرهای خود و راهبردهای جنگ نرم با سرنگونی و چالش مواجه کند اما در برابر ایران به گونه ای بی تاثیری خود را نشان داد که در چندین مرتبه آقای اوباما در مورد عدم کارآیی آن مجبور به پاسخگویی به کنگره شد و حتی در مواردی با تغییر کادر انسانی و اخراج جمشید چالنگی، محسن سازگارا، کوروش صحتی، احمد باطبی و... سعی در بهبود اوضاع خود داشت اما گویی صدای آمریکا با این تغییرات بالا نمی آمد و در سالهای اخیر بودجه آن از یک میلیارد دلار به تدریج کاهش یافت.
در حالی خبرهای ورشکستگی صدای آمریکا به گوش می رسد که این رسانه برنامه های پرطمطراقی را برای سال 2016 خود راجع با مسائل ایران تدارک دیده بود برخی از آنها که عبارتند از:

- تهیه اطلاعات کامل و لحظه به لحظه از مذاکرات هسته‌ای در حال انجام با ایران و آماده‌سازی آن‌ها برای استفاده مخاطبین معمولی یعنی عامه مردم ایران

- پیشنهاد اختصاص حداقل 2.8 میلیون دلار برای نوسازی و توسعه ابزار انتقال اطلاعات از کانال‌های فرکانسی مختلف برای مخاطبین کشورهای هدف از جمله ایران

- تمرکز بر روی موضوعاتی همچون: حمایت از دموکراسی و مبارزه با افراط‌گرایی در ایران

- تلاش برای افزایش مخاطبین برنامه‌های تلویزیون صدای آمریکا

- مصاحبه با مقامات امریکایی در مورد سبک زندگی

- مصاحبه با وندی شرمن و جان کری در مورد مذاکرات هسته‌ای

- تخصیص یک برنامه 30 دقیقه‌ای هر هفته با تمرکز بر جامعه ایرانی-آمریکایی مثل لس‌آنجلس آمریکا و با هدف سرگرمی

- گزارش‌های اختصاصی برای نشان دادن جامعه آمریکا و نقش مذهب و گروه‌های مذهبی این کشور برای ارائه الگو و با هدف جلوگیری از افراط‌گرایی اسلامی در ایران!

- تهیه گزارش‌ها و مستندات و استفاده از نتایج تحقیقاتی که در دانشگاه‌های برتر آمریکا انجام گرفته برای اثرگذاری بیشتر

- و در نهایت مصاحبه و تهیه مستند از دانشجویان ایرانی که در دانشگاه‌های معتبر آمریکا تحصیل می‌کنند

صدای شکستن این رادیو از مدتها پیش به گوش می رسید و به خاطر همین برای مقابله با این افتضاح رسانه ای مقامات آمریکایی تلویزیون صدای آمریکا را هم را اندازی کردند که صدای مرگبار این شکست را کسی متوجه نشود. اما آنچه که بیش از همه با عث شکست این رسانه شد عبارتست از:

    بیگانگی با فرهنگ و هویت ایرانی و تفاوت بینش میان فرستنده و گیرنده
    تمرکز بیش از اندازه بر تاکتیک گوبلز و انتشار دروغ های بزرگ
    عدم آگاهی از اوضاع ایران و ارائه یک تصویر کاریکاتوری و غیر واقعی از کشورمان
    تاکید و اصرار بر روشهای خبر رسانی دهه 50
    برداشت نادرست از اوضاع اجتماعی و فرهنگی ایران
    تبدیل بنگاه خبرپراکنی به بنگاه نفرت پراکنی منافقین و عناصر فراری
    وابستگی بیش از اندازه به خبرهای دروغ اپوزیسیون

اکنون که صدای آمریکا به شماره افتاده است، این امید وجود دارد که مقام های آمریکا در صدای خود در مقابله با ملت ایران تجدید نظر نموده و بیش از اندازه صدای خود را برای مردم ایران بالا نبرند. زیرا پاره شدن بزرگترین طبل ضد ایرانی  همه مردم  دیدند و مسئولین آمریکا بدانند اثرات صداهای بلند، یک طرفه و دروغ دیگر گذشته است.


ادامه مطلب

دوشنبه 28 اردیبهشت 1394

آماده ایم آماده

   نوشته شده توسط: امین    

ناوگروه سی‌وچهارم نیروی دریایی ارتش طی تماسی با کشتی امدادرسان ایرانی حضور خود در منطقه و آمادگی برای حفاظت از این کشتی را اعلام کرد.

به گزارش پایگاه 598  به نقل از فارس، ناوگروه سی‌وچهارم نیروی دریایی ارتش طی تماسی با کشتی امداد رسان «ایران شاهد» اعلام کرد که در منطقه حضور دارد و در صورت بروز مشکل به کمک آنها خواهد شتافت.

این در حالیست که کشتی «ایران شاهد» از ظهر روز گذشته وارد کریدور خلیج عدن شده، منطقه‌ای که دزدان دریایی در آن جولان می دهند.

 با شیوع پدیده شوم «دزدی دریایی» طی چند سال گذشته در منطقه خلیج عدن و دریای سرخ که یکی از مهمترین خطوط عبور و مرور کشتی‌های نفتکش و باربر ایرانی بود، ناوهای نیروی دریایی ارتش جمهوری اسلامی ایران در ماموریتهایی با طی مسافتهای چندهزار کیلومتر در منطقه شمال اقیانوس هند، خلیج عدن و دریای سرخ حاضر شده و تا به امروز صدها کشتی ایرانی و خارجی را از حمله دزدان دریایی حفظ کرده است.

نیروی دریایی ارتش جمهوری اسلامی از سال ۸۷ مقابله با این پدیده نوظهور را در دستور کار قرار داد اما اولین ناوگروه خود را در تاریخ ۲۰ اردیبهشت ۸۸ برای حراست از خطوط مواصلاتی تجاری ایران در آبهای آزاد، به این منطقه اعزام کرد.

ناوگروه سی‌وچهارم نیروی دریایی ارتش متشکل از ناوشکن رزمی البرز و ناو لجستیک بوشهر از اواخر فروردین‌ماه ماموریت خود را آغاز کرده و با هدف حفاظت از خطوط کشتی‌رانی در منطقه خلیج عدن و شمال اقیانوس هند حضور یافته است.


ادامه مطلب

دوشنبه 28 اردیبهشت 1394

ید الله فوق ایدیهم

   نوشته شده توسط: امین    

سه فروند هواپیمای حامل کمک های انسانی برای امداد رسانی به یمنی های آسیب دیده از حملات ائتلاف عربستان، وارد فرودگاه بین المللی صنعا پایتخت یمن شد.
به گزارش پایگاه 598 به نقل از العالم ، پایگاه اینترنتی "الموتمر نت" به نقل از یک مسوول فرودگاه صنعا گزارش داد: دو فروند از هواپیماهای مزبور حاوی 48 تن کمک متعلق به کمیساریای عالی امور پناهندگان است.

وی افزود: هواپیمای دیگر نیز متعلق به سازمان پزشکان بدون مرز و حامل شماری پزشک و کمک های پزشکی است.


ادامه مطلب

دوشنبه 28 اردیبهشت 1394

نیازمند کیست؟

   نوشته شده توسط: امین    

15/5/12 - 18:08
شماره مطلب : 2599
ارزیابی راهبردی

چرا امریکا نیازمند توافق با ایران است؟

یک مقام سابق دولت امریکا با انتشار یادداشتی در نشریه امریکایی پولیتیکو استدلال کرده است از آنجا که امریکا نیازمند توافق با ایران است، پس بهتر است با سخت گیری بیجا فرصت توافق را از دست ندهد.

ایران هسته ای- یک مقام سابق دولت امریکا با انتشار یادداشتی در نشریه امریکایی پولیتیکو استدلال کرده است از آنجا که امریکا نیازمند توافق با ایران است، پس بهتر است با سخت گیری بیجا فرصت توافق را از دست ندهد.

متن کامل یادداشت فیلیپ گوردون که تا دو سال پیش عضو تیم وزارت خارجه امریکا بوده و اکنون عضو ارشد شورای روابط خارجی است، در ادامه می آید.

این یادداشت روز 22 اردیبهشت 1394 (12 می 2015) منتشر شده است.

متن اصلی را اینجا بببینید.

***

این سناریو را در نظر بگیرید.یک دولت دموکرات آمریکا، با همکاری تنگاتنگ با شرکای بین المللی مهم، بر سر یک توافق منع تکثیر هسته ای با یک کشور متمرد و دشمن به مذاکره می نشیند.توافق حاصل شده، که نوعی مصالحه ناقص است، از انزوای بین المللی این کشور خواهد کاست و در ازای حذف ابزارهای تولید سلاح های هسته ای، برخی امتیازات اقتصادی به آن خواهد داد.بعد یک کنگره جدید روی کار می آید، که اکثریت جمهوریخواه آن به شدت «تشویق رفتار بد» را رد می کند و با این توافق مخالف است.کنگره جلو مساعدت اقتصادی به این کشور را می گیرد، مگر اینکه و تا زمانی که این رژیم همه فعالیت های هسته ای خود را کنار بگذارد و رفتار بی ثبات کننده منطقه‌ای‌اش را نیز اصلاح کند.آنگاه این توافق به شکلی قابل پیش بینی از هم می پاشد و تشدید تحریم های آمریکا نمی تواند به مقاصد و اهداف مورد نظر برسد و گزینه نظامی نیز عملا غیرممکن می شود و رژیم متمرد به برنامه هسته ای خود ادامه می دهد و در نهایت به آزمایش و ذخیره سازی تعداد فزاینده ای سلاح هسته ای می پردازد.

سناریویی که من به آن اشاره کردم ایران امروز نیست، بلکه کره شمالی سال 1994 است، یعنی زمانی که یک «چارچوب توافق شده» که از طریق مذاکرات دولت بیل کلینتون به دست آمده بود به شدت با انتقادهای اعضای کنگره جدید مواجه شد که بر لزوم دستیابی به یک «توافق بهتر» تاکید می کردند.آنها با این مخالف بودند که آمریکا نفت و رئاکتورهای آب سبک به کره شمالی بدهد.کره شمالی نیز که خود به صورت کامل به توافق عمل نکرده بود سرانجام اینگونه واکنش نشان داد که از پیمان منع تکثیر هسته ای (ان پی تی) خارج و به یک کشور دارنده علنی سلاح های هسته ای تبدیل شد.

البته تفاوت های زیادی میان ایران امروز و کره شمالی آن روز وجود دارد، و شاید حتی پایبندی وسواس گونه آمریکا به تعهداتش در آن توافق نیز جلو هسته ای شدن کره شمالی را نمی گرفت. افزون بر آن،‌ توافق جامعی که بر سر آن میان قدرت های هسته ای گروه 1+5 و ایران مذاکره می شود در مقایسه با چارچوب توافق شده چهار صفحه ای و نسبتا غیردقیق کره شمالی، جزئیات به مراتب بیشتری خواهد داشت و بسیار جامع تر خواهد بود و در آن تدابیری برای راستی آزمایی نیز گنجانده خواهد شد.اما از تجربه کره شمالی می توان درس گرفت: در دنیای آشفته منع تکثیر هسته ای، بهترین ممکن است دشمن خوب باشد.تاکید بر یک توافق کامل ممکن است دستورالعملی برای عدم توافق - با پیامدهایی ویرانگر - باشد.

هیچ کس از کسانی که در مذاکرات چارچوب توافق با ایران مشارکت داشته است، و خود من که از زمان شروع مذاکرات تا زمان خروج از دولت اوباما در ماه آوریل در آنها حضور داشتم، بر این باور نیست که این بهترین راه حل است. منتقدان درست می گویند که ایران زیرساخت هسته ای کنونی خود را فقط با نقض تعهدات بین المللی اش و دروغگویی به جهان درباره ظرفیت ها و نیات خود به دست آورده است. در نتیجه، در یک دنیای آرمانی یک توافق هسته ای با ایران توافقی خواهد بود که زیرساخت هسته ای ایران و ذخیره اورانیوم کم غنی شده آن را برچیند و امکان بازرسی ها در «هر زمان و هر کجا» را فراهم سازد و تهران را ملزم کند به فعالیت های گذشته اش برای تولید سلاح هسته ای اعتراف کند و - همانطور که در متمم های مختلف مصوبه هفته گذشته کنگره در مورد توافق هسته ای با ایران پیشنهاد شده بود - این کشور را ملزم سازد اسرائیل را به رسمیت بشناسد و به حمایتش از تروریسم در منطقه و فراتر از منطقه پایان دهد.

اما ما در یک دنیای کامل زندگی نمی کنیم و «توافق بهتر» که منتقدان توافق لوزان آن را پیشنهاد می کنند، وهم و خیالی است. طی 10 سال اعمال فشار فزاینده از سال 2003 تا 2013، هنگامی که آمریکا و جهان اصرار می کرد که ایران کل غنی سازی را کنار بگذارد، تهران زیرساخت و دانش هسته ای خود را بسیار توسعه داد ، هزاران سانتریفوژ جدید ساخت ، روی مدل های پیشرفته تر فعالیت های گسترده تحقیق و توسعه انجام داد و بر میزان ذخایر اورانیوم غنی شده خود افزود و احداث یک رئاکتور آب سنگین را که قادر به تولید پلوتونیوم درجه تسلیحاتی خواهد بود آغاز کرد و یک تاسیسات زیرزمینی غنی سازی و دور از دسترس بازرسان بین المللی احداث کرد.حتی با فرض اینکه در صورت مخالفت کنگره با توافق هسته ای جامع با ایران دیگر قدرت های جهان باز هم متقاعد خواهند شد که تحریم های ایران را افزایش دهند، باز هم باید استدلال قانع کننده تری وجود داشته باشد که بر اساس آن بتوان باور کرد که ایران در واکنش به چنین اقدامی به طور کامل تسلیم خواهد شد. نتیجه محتمل تر این است که ما یکی دو سال بعد دوباره به میز مذاکره بازخواهیم گشت و با ایرانی روبرو خواهیم شد که برنامه هسته ای پیشرفته تر و تمایل کمتری برای پذیرفتن یک مصالحه عملی دارد.گزینه بدیل نیز توسل به نیروی نظامی و پذیرش همه عواقب همراه با آن - از جمله راسخ تر شدن ایران برای دستیابی به سلاح هسته ای - خواهد بود که ما را مجبور خواهد کرد در آینده ای نه چندان دور مجددا مجبور به استفاده از گزینه اقدام نظامی شویم.

توافق لوزان کامل نیست، اما به مراتب بهتر از هر گزینه بدیل غیرواقع بینانه ، و بسیار بهتر از چارچوب توافق کره شمالی است.این توافق با کاهش چشمگیر زیرساخت هسته ای ایران، محدود کردن فعالیت های تحقیق و توسعه و فراهم کردن ساز و کارهای راستی آزمایی بی سابقه، زمان مورد نیاز ایران را برای تولید ماده هسته ای کافی برای یک بمب، دست کم تا سال 2025، از چند ماه به بیش از یک سال افزایش می دهد. حتی پس از آنکه برخی محدودیت ها در برنامه هسته ای ایران پایان می یابد، یک رژیم بازرسی های جامع برقرار خواهد ماند، و همه گزینه های کنونی برای جلوگیری از دستیابی ایران به سلاح های هسته ای آن زمان نیز در دسترس خواهد بود. رد کردن این فرصت برای محدود کردن برنامه هسته ای ایران به این شکل، آن هم به این امید که ایران در نهایت به توافقی بهتر تن بدهد، یا با این تصور که گزینه نظامی بدیل موثری در برابر این توافق ناقص خواهد بود، مانند مطالبه کالای لوکسی است که دست بازیگران کنونی به آن نمی رسد، و در عین حال قمار بزرگی نیز برای رئیس جمهور آمریکا خواهد بود.

تفاوت هایی میان ایران کنونی و کره شمالی آن زمان وجود دارد که عملا می تواند به نفع ما باشد.رهبری ایران مسلما منطقی تر و در برابر فشار عمومی برای بهبود وضع اقتصادی حساس تر است.گزینه نظامی ما نیز این بار جدی تر است زیرا ایران نمی تواند یک پایتخت مجاور را آنگونه که پیونگ یانگ می تواند سئول را نابود کند، با توپخانه از بین ببرد.ایران همچنین ماده هسته ای کافی برای تولید یک سلاح اتمی را ندارد، حال آنکه کره شمالی در آن زمان داشت.کنگره هنگامی که موافقت یا مخالفت با توافق هسته ای احتمالی با ایران را بررسی می کند، باید متوجه این تفاوت ها باشد. اما کنگره باید یک درس بالقوه مهم از تجربه قبلی را نیز در نظر داشته باشد: رد کردن یک توافق ناقص ممکن است در کل به عدم توافق بینجامد.و عدم توافق نیز در همین مورد اخیر (کره شمالی) به ظهور یک کشور جدید و بسیار خطرناک دارنده سلاح هسته ای ختم شد.


ادامه مطلب

دوشنبه 28 اردیبهشت 1394

دبه

   نوشته شده توسط: امین    

15/5/18 - 18:04
شماره مطلب : 2605
گزارش ویژه

جزئیات دبه درآوردن امریکایی ها در مذاکرات وین

«ایران هسته ای» مطلع شده است دور اخیر مذاکرات ایران و 1+5 در وین با پسرفت های مهمی همراه بوده است.

حامد علوی، ایران هسته ای- «ایران هسته ای» مطلع شده است دور اخیر مذاکرات ایران و 1+5 در وین با پسرفت های مهمی همراه بوده است.

در حالی که تقریبا هیچ جزئیات قابل اتکایی از مذاکرات منتشر نشده، خبرها حکایت از آن دارد که تیم امریکایی در آخرین دور مذاکرات خواستار دریافت امتیازهای بسیار قابل توجهی از ایران شده که نه فقط با تفاهم لوزان، بلکه حتی با فکت شیت امریکا هم منطبق نیست.

برخی شنیده ها حکایت از آن دارد که تیم های ایران و 1+5 در حال آماده کردن یک متن مدل هستند که دربرگیرنده تمام اجزاء توافق و پیوست های آن، ضمن حفظ اختلافاتی باشد که هنوز بر سر عبارات و کلمات باقی مانده است.

اگرچه تصور می شد دو طرف در مذاکرات لوزان درباره راه حل ها به توافق رسیده اند، اما خبرهای جدید حکایت از آن دارد که تیم امریکایی در برخی موضوعات از تفاهمات لوزان عقب نشینی کرده و خواستار جایگزین شدن راه حل های تفاهم شده با راه حل های جدید شده است.

مطابق گزارش های موجود امریکا در 4 موضوع دیدگاه خود را تغییر داده است:

1- تعداد ماشین ها در فردو

2- زمان بندی تحقیق و توسعه

3- زمان بندی تعلیق تحریم ها

4- مکان ها و افرادی که باید آژانس به آنها درسترسی پیدا کند.

ناظران در تهران می گویند از دید ایران، نه تنها موضع جدید امریکا قابل پذیرش نیست بلکه ایران عقیده دارد همان چارچوب تفاهم شده در لوزان هم نیازمند اصلاحات جدی است.

به نظر می رسد منشا تاکیدات اخیر افرادی مانند دکتر علی اکبر ولایتی درباره دبه درآوردن امریکایی ها در مذاکرات همین موارد باشد.

دکتر علی اکبر صالحی  و علاء الدین بروجردی هم این موضوع را بدون اشاره به جزئیات تایید کرده اند.

اما هنوز موضعی از سوی تیم مذاکره کننده و بویژه شخص آقای رییس جمهور اتخاذ نشده است.


ادامه مطلب

دوشنبه 28 اردیبهشت 1394

نقش ولایتی در پرونده هسته ای

   نوشته شده توسط: امین    

فروردین ماه سال جاری روزنامه اعتماد با سیروس ناصری عضو تیم مذاکره کننده ایران در زمان پذیرش قطعنامه ۵۹۸ و نماینده اسبق ایران در مقر اروپایی سازمان ملل، مصاحبه‌ مفصلی را در مورد مذاکرات هسته‌ای صورت داده است(+). سیروس ناصری در سال‌هایی که حسن روحانی مسئولیت مذاکرات هسته‌ای و دبیری شورای عالی امنیت ملی را به عهده داشت، عضو ارشد تیم مذاکره کننده بود. وی همچنین از فعالان و تاجران صنعت نفت و عضو هیات مدیره شرکت نفتی کیش اورینتال نیز بوده است. ناصری از سال ۹۲ به ایران بازگشت و هم اکنون نیز از افراد موثر در مذاکرات محسوب می‌شود و حتی به گفته‌ی برخی رسانه‌ها عضو رسمی اتاق فکر مذاکرات هسته‌ای دولت یازدهم است. بخش‌های قابل توجه و مهم این مصاحبه‌ را در ادامه می‌خوانیم:
  • اینطور هم نیست که در دو دوره گذشته تلاش نشد با دادن امتیازهایی وضعیت را تغییر بدهند. در دو مورد وضعیت پیشنهادهای ما کاملاروشن است. یک بار در مذاکرات ژنو با ٣+٣، زمانی که برای نخستین بار سلسله مذاکرات جداگانه با امریکایی ها صورت می گرفت، مسوولان وقت پرونده پذیرفتند که مواد غنی شده را به خارج از کشور منتقل کنند. در مقابل این حرکت ایران هم طرف مقابل عدم تشدید تحریم ها را می پذیرفت و نه حتی برداشته شدن تحریم ها را. به نظر می رسد که روی این موضوع تا حدود زیادی هم توافق کردند اما در نهایت نظام این موضع را نپذیرفت. پس از آن هم حداقل در آلماتی ٢، مسوولان اظهاراتی داشتند مبنی بر اینکه روند مثبتی برای تفاهم در حال طی شدن است. به نظر می آید که مبنای بخشی از آن روند هم این بود که فردو تعطیل و تجهیزات آن به طور کامل خارج یا اوراق شود. البته بعدها این استراتژی هم رد شد و مذاکرات فوق به نتیجه نرسید.
  •     اما یک فرآیند دیگر را هم دکتر صالحی در همان دوران آغاز کرد که در حقیقت آن یک مقدمه برای تفاهم فعلی شد. برداشت من این است که این مساله ابتکار شخصی دکتر صالحی و پذیرش ریسک و خطر توسط ایشان بود که زمینه را فراهم کرد مذاکراتی در عمان در زمان ایشان با وجود مخالفت مسوولان وقت آغاز شود.
  • دکتر ولایتی که در جریان مذاکرات هستند در مقاطع خاص و حساس صحبت های محدود اما بسیار دقیق و روشنی دارند. من در چند مورد شاهد بودم که مطلبی که ایشان در مصاحبه های عمومی مطرح می کنند نکات بسیار تعیین کننده و به موقع و به جایی است. در این مورد هم صحبت های ایشان پیامی است به کسانی که این مساله را تبدیل به یک امر سیاسی می کنند که مذاکره و نتیجه ای که قرار است حاصل شود مهم تر از این حرکات و بازی های سیاسی است. فکر می کنم نقش آقای ولایتی در این فرآیند گرچه بروز عمومی ندارد اما بسیار تعیین کننده است.
  • مسوولان وقت در سال ١٣٨۴ اعلام کردند پیگیری و برنامه ریزی برای یک فرآیند سیاسی در گذشته اشتباه بوده است. گفتند موضوع هسته ای ایران صرفا یک موضوع فنی و حقوقی است و فقط در آن قالب باید پیگیری شود. پس از گذشت دو سال از دولت آقای احمدی نژاد دیدیم که در بعد حقوقی هیچ کاری انجام نگرفت و حتی کارهایی که باید انجام می شد هم مورد بی توجهی قرار گرفت. به عنوان نمونه به نظر من، ما امکان طرح دعوی در برخی صحنه ها و مراجع بین المللی را داشتیم. اگر این اتفاق رخ داده بود ما امروز از آن مسائل به عنوان یک اهرم در مذاکرات استفاده می کردیم. در بعد فنی هم به نظر من ساده اندیشی بسیار زیادی صورت گرفت و در آن دوران ما روندی را طی کردیم که نتیجه نهایی آن این بود که پرونده ما در آژانس بین المللی انرژی اتمی بسیار سنگین تر شد. پس از گذشت هفت سال گزارش های آژانس شامل یک سلسله اتهام های غیرواقعی اما سنگین بود که این هم یکی از معضلات مذاکرات فعلی است که چگونه می توان این اتهامات نابجا اما مستند و تکرار شده را رفع کرد. ما در گزارش های آژانس از سال ١٣٨٧ به بعد اتهام هایی را می بینیم که بی سابقه است. بسیار عجیب است که آژانس این فرصت را پیدا کرد بتواند چنین اتهام های سنگینی را علیه برنامه هسته ای ایران مستند و منتشر کند و بدتر از اینها از ایران به دلیل این اتهام ها بازخواست کند. بیش از پنج سال است که ما در خصوص این اتهام ها بازخواست می شویم. اتهام های واهی که متاسفانه به آژانس اجازه داده شد آنها را مطرح کند. بنابراین ما در آن سال ها در بعد فنی و حقوقی مسیر مناسبی را پیش نبردیم. فکر می کنم چندان طول نکشید که برای مسوولان قبلی هم بالاحره مشخص شد که این مساله سیاسی است و بعد از آن تلاش هایی هم صورت گرفت که با پررنگ شدن محور سیاسی، محور فنی را کم رنگ کنند که طبعا عجولانه بود و لذا راه به جایی نبرد.
  • منتقدان دو بخش هستند. یک بخش افراد و گروه های سیاسی هستند که صرفا نگاه سیاسی به این مذاکرات داشته و بنابراین به جزییات تسلط چندانی ندارند. این افراد ابتدا یک موضع سیاسی مخالف می گیرند و سپس تلاش می کنند با نکته هایی که از جزییات مذاکرات از طریق گزاره برگ به دست می آورند آن موضع سیاسی را توجیه کنند. تا آن جایی که من می دانم در میان منتقدان دو منتقد دقیق هستند، من جزییات انتقادهای این آقایان را دیده ام و می بینم که سایر منتقدان هم از استنادهای این دو نفر استفاده می کنند.
  •   باید به این مساله توجه کنیم که آنچه محدود یا متوقف کرده ایم چه نقشی در برنامه جامع هسته ای نهایی ما خواهد داشت؟ شما به هرکدام از جزییات که توجه کنید متوجه می شوید زمانی که کلان برنامه هسته ای ایران در نظر گرفته می شود این محدودیت ها به هیچ وجه موثر نخواهد بود. مذاکراتی که دکتر صالحی انجام دادند بسیار هوشمندانه و دقیق بود و اینکه موفق شدند در ادامه فرایندی که دکتر ظریف آغاز کرده بود راه حل ها را به نقطه ای برسانند که اهداف و کلان برنامه هسته ای ما حفظ شود دستاورد بسیار بزرگی است و قطعا آن جزییات نقش پررنگی در برنامه کلان هسته ای ما نخواهد داشت. ابتکار دکتر صالحی در شروع مذاکرات عمان و نقش ایشان در حفظ حقوق هسته ای در مذاکرات اخیر به ایشان یک جایگاه ویژه و ماندگار در تاریخ مذاکرات داده است. برنامه هسته ای ایران در شرایطی که تفاهم شکل بگیرد یک برنامه هسته ای جامع فراگیر و روبه جلو خواهد بود.
  • مصوبه اخیر در قالب قانون انرژی اتمی امریکا که مصوب ١٩۵۴ است، طرح شده است. بسیاری از عبارات و خواسته هایی که در این مصوبه آمده است با مصوباتی که در مورد سایر کشورها صادر شده، مشابهت دارد. قانون انرژی اتمی امریکا اصولادر مورد کشورهایی مطرح می شود که قرار است امریکا با آنها همکاری هسته ای داشته باشد. بنابراین این نکته قابل توجه است که موضوع هسته ای ایران در چنین چارچوبی در کنگره طرح می شود.
  • همین که کنگره این تفاهم میان ایران و ١+۵ را تایید کند، پایانی خواهد بود برای بحث هایی که لابی های صهیونیستی در این مدت در امریکا مطرح کرده اند و تا حدی هم موفق شده اند که جناحی از حاکمیت امریکا را با خود همراه کنند. آنچه که من در صحنه صنعت و تجارت جهانی شاهد آن بودم این است که این عامل می توانست یک مانع بر سر راه عادی سازی روابط ایران با موسسه ها و بنگاه های بزرگ مالی و اقتصادی دنیا شود. لذا تایید کنگره می تواند راه را برای بازشدن مسیر فعالیت های اقتصادی با ایران هموارتر کند.
  • برای توافقنامه موقت ژنو حداقل دو ماه فرصت لازم بود تا مقدمات اجرایی کار فراهم شود و بر همین اساس بود که توافق موقت در ماه نوامبر حاصل شد اما اجرای آن از ٢٠ ژانویه کلید خورد. در مورد برنامه جامع مشترک اقدام پیش بینی این است که به دلیل وسعت موضوعات و فراگیر بودن دامنه کار، فاصله میان توافق تا اجرا چندماه خواهد بود و به همین دلیل بازه زمانی ٣٠ روز چندان دردسرآفرین نخواهد شد.


ادامه مطلب

دوشنبه 28 اردیبهشت 1394

نه تنها از آمریکا بلکه از مناظره هم می ترسند،بعضی ها...

   نوشته شده توسط: امین    

به دنبال امتناع تیم مذاکره کننده هسته ای از انتشار فکت شیت ایرانی و همچنین تناقاضات گفتاری مسئولین ارشد دولتی در خصوص جزئیات مذاکرات، شاهد نوعی شانه خالی کردن و سرباز زدن حامیان دیروز توافق ژنو و لوزان در حمایت از اقدامات تیم مذاکره کننده هسته ای هستیم.

در همین خصوص با افزایش درخواست نخبگان کشور برای بررسی ابعاد توافق لوزان و دعوت از منتقدین و حامیان آن در دانشگاه های کشور، فعالان دانشجویی از امتناع حامیان دیروز توافق ژنو و لوزان برای حضور در مناظرات خبر دادند.

احسان اشرفی از فعالان دانشجویی در گفتگو با پایگاه ۵۹۸ با اعلام سرباز زدن حامیان توافق لوزان از حضور در مناظره با منتقدین اظهار داشت: در هفته های گذشته در موارد متعددی از شخصیت هایی همچون علی خرم سفیر سابق ایران در مقر سازمان ملل و از حامیان توافق ژنو، بهشتی پور از حامیان توافق لوزان، علیرضا تابش نماینده اصلاح طلب، صادق خرازی، عباس ملکی معاون وزیر خارجه پیشین کشور در دولت اصلاحات و … دعوت به عمل آمده که هیچ کدام حاضر به شرکت در جلسات نقد و بررسی توافق لوزن نشده اند.

این فعال دانشجویی اظهار داشت: شخصیت های فوق الذکر به بهانه های مختلفی از حضور در جلسات مناظره شانه خالی کردند و به طور مثال آقای بهشتی پور گفتند بنده به اندازه کافی از بیانیه لوزان دفاع کردم و سایر حامیان توافق باید دفاع کنند.

همچنین عباس ملکی از چهره های اصلاح طلب حامی توافق هسته ای با غرب، کسالت را مانع حضور در جلسه پرسش و پاسخ دانشجویی دانسته و درباره چرایی امتناع حامیان دولت از حضور در جلسات نقد و بررسی توافق لوزان بیان داشته است: بروید بررسی کنید که چه کاری انجام داده اند که کسی حاضر به دفاع نیست، مگر هر گسی اصلاح طلب است موافق بیانیه لوزان است!

این سخنان در حالی است که کارشناسان منتقد توافق لوزان از عدم رعایت خط قرمز ها توسط تیم مذاکره کننده ایران و تعهدات خارج از چهارچوب تیم مذاکره کننده در نشست سوئیس خبر می دهند.


ادامه مطلب

تعداد کل صفحات: 186 1 2 3 4 5 6 7 ...